İki gün önce Aslancık aradı ben işteyken. ‘Yarın işim var halletmem gereken.Gel senin de yarım kalmış işlerin vardı. gittiğim yerlerde beraber halledelim’ dedi. O öyle söyleyince uzun zamandır aklımda olan, ama bir turlu işlerimden vakit ayıramadıgım şeyleri halletmem gerektigi aklımı kurcaladı. Hemen ertesi gün için izin kopardım ve yarım kalan her şeyi bitirmek için yola koyuldum. Sabah aslancıkla uyandık, mahmur mahmur bakındık birbirmize . Özlemişim aslancık'ın uyandıgı halini görmeyi (genelde ben onlardan önce kalkıp işe gittiğim için :d) o şiş şiş gözleri bana o kadar tatlı bakıyor ki onu sevgiden boğasım geliyor öle zamanlarda :d Uyandı… Dedi ki; ‘şimdi ben senın yerınde olsam, gelir kocaman sarılırdım bana :d’ Ben de fırsattan istifade atladım yanına öptüm ,öptüm mıncırdım onu sevimli şeyyyy....:D ama sormadım neden şimdi sarılmam gerek diye (bir nedeni mi olması lazım kiii :D) ‘neden sarıl dedim biliyor musun?’ dedi. ‘neden ?’ diye sordum .’ Çünkü; aslında bugun benim o tarafta işim yoktu. Sırf sen işlerini hallet diye öyle söledim. Yoksa işten izin alıp gitmezdin’ dedi :d bu sefer iki kat öptüm onu :d
Kahvelerimizi içtik. Hazırlanıcaz bir baktım sanırım benim duş almam lazım :d ama saçlarımı yıkarsam, uzun saçlarımı, kurutmam çok zaman alıcagı için sadece dus alıyım saçlarımı yıkamıyım diye düşündüm :d aslancık girdi devreye ve ; ‘saçların yaglı gözükür yıkanmısken tam yıkan’ dedi. eee dedim saçlarımı kurutamam. hallederiz dedi. ei peki dedim yıkandım çıktım.önce, aslancık aldı eline taragı usulca saçlarımı taradı (allahım zaten saçlarımla oynanınca direk uyuma moduna geçerim nasıl hoşuma gitti anlatamam :d) sonra aldı eline fönü saçlarımı kurutmya başladı . kendimi küçük kız çocugu gibi hissettim ne kadar tatlı bir andı ooo.... saçlarımı kuruttuktan sonra hazırlanmaya gittim giyindim her şey tamam ama fön malzemelerim yanımda olmadıgı için saçlarım abidik kubidik bişi oldu öyle yaptık olmadı böyle yaptık olmadı saçlarım şekle girmedi cıkmamız gerek saatten de cok gec kalmıstık beni bir telas aldı.Zaten hassas bir haftamdayım. Derkennnn şıp şıp şıp ağlamaya başladım saçlarım olmuyorrrr diyeee. Aslancık yanımda dolanıo sakın olll deyip duruyor ama ben hala kendimi begenmeyen bir modda hareket ediyorum. en sonunda saçlarımı topuz yaptım eehhh bunla mı ugrasıcam diye. aslancık bir baktı ohaaa süper olmus saçın dedi bir mutlu oldum bir mutlu oldum :d o şekilde cıktık dısarı. allahım dısarda o kadar guzel hava var ki sanki bahar bizim üstümüzde ince hırkalar öle dolanıyoruz yollarda (izmir'in en sevdiğim yanı ) cenabetliğim devam ederken beklediğimiz otobuste bir turlu gelmedi sağolsun :d
Önce okuluma gittik. Daha çıkısımı almamıstım da :d Giderken en sevdiğim pek sevdiğim asistan hocalarım için çiçek aldık :d okulun yoluna bir girdik. Ben de gene bunalım halleri. Nasılllll mutsuz oldum. Herkes minicik minicik. Okulun her yerinde buram buram anılarımız kokuyor. Ben o günleri çok özlüyorum. Derkennnn… suratsız suratsız yürüyorum yollarda :D Aslancıkta; ayhhh özlemişim, ayhhh burayı hatırlıo musun diye yüzünde kocaman bir gülümseme öyle dolanıyor :d
Neyse gittik önce fakülteye, pek sevdiğim asistanlara çiçeklerini vermeye. fakulteden içeri girdik ben ölücemmmmm hemen kısaca sebebini açıklıyorum ;
Bölümde okudugum müddet boyunca yarı zamanlı olarak okulun içinde calıstım. o yüzden bir çok öğrencinin aksine, okul hayatım boyunca, bütün sınıfları ,butun hocaları ve butun asistanları tanır ve cok iyi anlasırdım.Ama okula girdim kimseyi tanımıyorum herkes değişmiş her şey değişmiş koridorda yuruyorum ve kimse dönüp selam vermiyor kendimi çok yalnız hissettim o an L
Bu arada fakulteye giderken bir zamanlar arkadasım olan ama bana yaptıgın seydne dolayı pek görüşmeyi tasvip etmediğim bir insanı gördüm aslancık’ta tanıyordu onu ikimizde o tarafa bakmadan geçtik. Bana yaptıgı şeyi şu yazımda bulabilirsiniz.ilk once eski asistan hocalarıma ugradık onlara çiçeklerini verdik kayıt yenileme haftası hala devam ettiği için (evet sormayın bizim okuluhn öğrenci işleri çok hızlıdır:D) odaları çok kalabalıktı çok vakit geçiremeden çıktık. Sonra aslancıkta ben de cok acıktıgımız için okul hayatımız boyunca yemek yediğimiz cafeye gidip bir şeyler yiyelim dedik. Her şey değişmiş yemekleri bile aynı tadı alamadıgım için ben yine mutsuz oldum. L ordan cıktık ikinci asistan hocama ugradık ona da çiçeğini verdik onun vakti varmıs. Bir şeyler yemek’e gidelim mi? dedi bizde yediğimizi ama bir şeyler içerek eşlik edebileceğimizi söledik. O sırada ben de öğrenci işlerine gidip işlerimin bir kısmını hallettim. Ordan bir şeyler içmeye gittik Konuyu fazla uzatıp size sıkmak istemiyorum. Hocamla çok şeker zaman geçirdik gerçekten cok özlemişim. Okuldakı cıkısım yaklasık 3 saati,mi aldı ölmek üzereydim. Tek basıma olsam hayatta halledemezdim. Aslancık tam destek hep yanımdaydı. Bürokratik işlemlerde de son bulustugum asistan hocam acayip yardımcı oldu o olmasa cıkısımı yapmıyorlardı(sunu anladım ki bir yerlerde tanıdıgın olması her zaman mukemmel bir şey) işlerimi hallettikten sonra asistan hocamın yanında bir kahve içip gitme kararı aldık sohbet ederken bir ara sabah ta su sevmediğim gelirken girişti kafamı çevirdiğim arkadasımın da geldiğini söyledi. Ben de ben onunla görüşmüyorum diyip hiklayenin eksik kalan ,daha once ona anlatmadıgım yerlerini anlattım. Bana dönüp ‘sen biraz katılaşmıssın hayata karsı sankı biraz cadı olmussun dedi. Işte beni vuran cümle. Asistan hocam eşyalarını toplamak için aşağıya indiğinde aslancık neyim var diye sordu ben de aglamaya başladım. Ben gerçekten katı bir insane mı? oldum diye. Aslancık bu kötü bir şey değil ki. Sen salaklık derecesinde iyi bir insandın şimdi normal derecede iyi bir insansın bu değişim bana gore çok iyi dedi. Ama bana gore değildi . beni ben yapan şeydir insanlar hakkında kötü düşünmemey çalısmak. Ya onu kaybediyorsam ya ben de diğerlerine benziyorsam. Bu sorular bütün gün beyinimi yedi. Yazık aslancık’ımda benim moralimi düzeltmek için tüm gün ugrastı. Sonra biricik kız arkadasım ve kuzucukla bulustuk. Içmeye gittik. Biricik kız arkadasımda bugun bunalımdaydı. Bulusma hikayemizi de bir ara anlatırım ;)
Not: aslancık fakülteye ilk girdiğimizde. Gözüme çarpan bir çocuk hakkında konusyorduk bugun ne fesatsın dedi bana bu ilk yediğim laftı :D sonra hocamdan duydugum hayata karşı katı,acımasız,ve cadı oldugum lafları geldi,alsancak’ doğru yolda giderken bana söylenen laflar neler diye aslancık’ a sayıyordum o da aslında bir şey daha var deyip; sanki biraz bencilleştin dedi. Ve sonra ekledi aslında şöyle oldun bence; bunca yıl o kadar insanları düşündün ki artık biraz kendini düşünmek istiyorsun dedi. Ama bunu bencillik olarak adlandırdıgı gerçeğini Kabul etti. Kuzucukun yanına gelip olayları anlatınca ve yine ağlayınca sen mal mısın dedi :D aynısını biricik kız arkadasım da dedi ben ne çok laf yedim dün yaaaaL
Not: kuzucuk bana bir şey anlatmak için once soru sordu. 1kg altını mı tercik ederdin iki elması mı? dedi. Ben iki elması dedim. O da işte biz senin hayatındaki iki elmasız bir kg altına ihtiyacın var mı?sanki dedi. Tabi biz bu sorudan sonra hep beraber gülme krizine girdik neden? Çünkü ben böyle 1kg pamuk mu daha agırımsı sorularda hep mal gibi kalırdım ama bu sefer çat diye cvp verdim herkes çok şaşırdı:d ama bu sefer ben cevap veridkten sonra bile aslancık soru hakkında düşünüyordu :d
Sonuç olark su bir gerçek ki şuan hayatım için şükredebileceğim çok güzel şeyler var. bunlardan en önemlisi aslancık bana nasıl bir paylaşımız oldugunu yine hatırlattı ve beni çok mutlu etti. Dün bol bol ne kadar çok şey yaşamışız onu tekrar hatırlama imkanımız oldu. Kuzucuk; iyi ki hayatıma sen de gelmişssin dedirtti içimden ve ben bir kat daha mutlu oldum ŞUNU ANLADIM Kİ İYİ YANIMDALAR….
